Extreme omstandigheden in het proeflab: orkaan, hittegolf en geluidsoverlast!

Nu bijna acht maanden ben ik ondergedompeld in de cultuur van de Faculteit Technische Natuurwetenschappen (TNW). Het verbaast me elke keer weer dat ik, als sociale wetenschapper, steeds weer geprikkeld wordt door het onbegrijpelijke en fascinerende onderzoek dat zich op onze faculteit afspeelt. Zo ook het onderzoek naar DNA waar ik op stuitte toen ik een interview afnam voor mijn huisvestingsproject.

Op TNW Zuid wordt er gewerkt aan nieuwbouw, waarbij is geïnvesteerd in High Resolution Labs. Dit zijn labs waarbij verstoringen uit de omgeving zoveel mogelijk beperkt worden. Om te zorgen dat de labs het geld ook echt waard zijn, is er een proeflab gebouwd die volledig op de stabiliteit van de onderzoeksomgeving is getest. Nadat de bouwfysisch adviseur van de nieuwbouw de testen heeft afgerond, is het proeflab overgedragen aan TNW. Twee labontwikkelaars die ook bij de testen betrokken waren, mochten hierin allerlei experimenten uitvoeren. Daarbij had ik het volgende in gedachten:

Twee mannen in labjas met bril en oorbeschermers die allerlei experimenten doen met veel geluid, rook en stank. Een experiment a la Mr. Bean, maar dan iets professioneler. Ik ging er van uit dat het proeflab niet meer gesloopt hoefde te worden, omdat dit door de experimenten al zo goed als ontploft was.

Ik was heel benieuwd naar de wilde verhalen, dus besloot een interview af te nemen met de betreffende labontwikkelaars. Het moest een sappig verhaal worden, interessant voor mezelf, maar ook voornamelijk voor de medewerkers van de faculteit.

Gedurende het interview bleek dat ik mijn beeld van de experimenten iets bij moest stellen. Ja, er werden experimenten uitgevoerd onder extreme omstandigheden. Extreem veel warmte, extreme luchtstromingen, extreem veel licht en geluid, alle omstandigheden werden nagebootst. Puntje van aandacht: extreme omstandigheden voor het onderzoek, niet voor de onderzoeker.

Het onderzoek dat in deze labs wordt uitgevoerd, gebeurt op zo’n kleine schaal, dat wanneer je een keer hard uitblaast de onderzoeksopstelling dit ervaart als een tornado. Zet je de verwarming een graadje hoger, is dit voor de opstelling een hittegolf. Deze omstandigheden kunnen uren durende experimenten in één keer teniet doen. Dan kun je je afvragen: “wat is klein?” We hebben het hier over nanometers (0,000001 millimeter), dingen die je met het blote oog dus niet kunt zien.

Ondanks dat de werkelijkheid dus niet helemaal overeenkwam met mijn beeld, vond ik het wel oprecht interessant om te zien wat er gebeurt in de labs op de faculteit. Dit is zo’n andere manier van onderzoek doen dan ik gewend ben, maar juist omdat het zo anders is en ik me er eigenlijk niets bij kan voorstellen, is het zo fascinerend. Nooit gedacht dat ik ooit nog iets zou opsteken van technisch natuurwetenschappelijke zaken, het leven kan soms verrassend lopen.

Lees hier het artikel over het proeflab.

Advertisements

One response to “Extreme omstandigheden in het proeflab: orkaan, hittegolf en geluidsoverlast!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s